Masaże terapeutyczne

Masaże terapeutyczne

Lekarz , który nie może masować, nie może też leczyć. Dłonie terapeuty to najważniejsze
narzędzia służące zarówno postawieniu pewnej diagnozy, jak i przeprowadzeniu dobrej terapii.

Renate Collier

Dobroczynne właściwości masaży terapeutycznych pomagają przy różnych dolegliwościach i schorzeniach. Głównym celem masażu leczniczego jest leczenie zaburzeń organizmu poprzez zabiegi manualne. Każdy taki masaż może być poprzedzony zabiegami fizykalnymi np. naświetlaniami (Theragem) czy okładami z kompresów rozgrzewających. Terapeutyczny masaż tkanek głębokich to jedna z najskuteczniejszych form masażu. Stosowana jest w leczeniu większości zespołów bólowych w obrębie narządu ruchu (min. rwa kulszowa, zespoły bólowe dolnego odcinka kręgosłupa, zespoły bólowe barku, stawów biodrowych, kolanowych, migreny oraz wiele innych).

Masaż tkanek głębokich ma działać głównie na tkanki znajdujące się pod skórą. Nazwa metody może sugerować silne i bolesne oddziaływanie na ciało pacjenta, w rzeczywistości jednak jest to delikatna metoda. Wszystkie ruchy wykonuje się z precyzją, a siłę nacisku dobiera się dla każdego pacjenta indywidualnie, zależnie od napięcia tkanek. Masaż wykonuje się powoli, dając tkankom czas na fizjologiczną odpowiedź i przystosowanie się do nowych warunków. Na ogół nie stosuje się środków poślizgowych lub tylko w niewielkiej ilości. Celem masażu tkanek głębokich jest rozluźnienie napięć i działanie przeciwbólowe. Masaż ten powoduje poprawienie zdolności pracy poszczególnych tkanek poprzez rozluźnienie, wydłużenie i zlikwidowanie zrostów oraz nieprawidłowych wzorców ruchowych.  Dzięki niemu zmniejszamy napięcie mięśni i powięzi, zwiększając równocześnie elastyczność i wytrzymałość więzadeł oraz ruchomość stawów. Podstawowymi technikami są: ruchy rozciągające, rozciągające z zablokowaniem, skracanie mięśnia, praca w bruzdach międzymięśniowych, uwalnianie mięśni i ruch w poprzek włókien mięśniowych. Charakterystyczny jest skośny nacisk na tkanki (pod kątem ok. 45°). Masaż wykonuje się w różnych kierunkach, używając palców (z wyjątkiem kciuka), kostek palców, pięści i przedramienia.

Najlepsze efekty osiągamy korzystając z masażu w serii 5-10 masaży w odstępach 1-2 dni.

Wskazania do masażu terapeutycznego:

-bóle kręgosłupa
-napięte mięśnie pleców
-przykurcze mięśniowe i ograniczenia ruchomości kręgosłupa
-przeciążenia kręgosłupa
-zmiany przeciążeniowe mięśni, stawów, krążków międzykręgowych i innych struktur anatomicznych
-zaniki mięśniowe
-zmęczenie mięśni po wysiłku fizycznym

-zmiany zniekształcające kostno-stawowe i zespoły bólowe w przebiegu chorób zapalnych i zwyrodnieniowych narządu ruchu

Ciekawe efekty terapeutyczne przynosi również  terapia mięśniowo-powięziowych punktów spustowych. Jest ona celowym działaniem stosowanym podczas masażu klasycznego, w którym wykorzystuje się różne formy ucisku na wrażliwe miejsca, zwane punktami spustowymi, znajdujące się w tkance mięśniowej i powięziowej. Punkty spustowe charakteryzują wzmożone napięcie i bolesność pod wpływem ucisku, z promieniowaniem bólu do obszarów odległych od miejsca drażnienia. Celem terapii jest uwolnienie od bólu i poprawa zaburzonych wzorców ruchowych. Terapia punktów spustowych może być stosowana także, jako odrębne działanie, gdy np. występuje przeciwwskazanie do wykonania masażu klasycznego.

Drenaż limfatyczny jest masażem, który usprawnia krążenie limfy, przeciwdziałając powstawaniu zaburzeń wywołanych jej zastojem, jak również umożliwia zmniejszanie obrzęków limfatycznych, zastoinowych, zapalnych lub związanych z niedoborami zawartości białek we krwi. Kiedy tkanka łączna jest nadmiernie obciążona kwasami wówczas blokowana jest  istotna dla życia wymiana substancji  między krwią a komórkami tkanki łącznej. Bez leczenia tkanki łącznej trudno o terapię przyczynową, jest to tylko leczenie objawowe. Masaż limfatyczny idealnie nadaje się do usprawnienia chorej tkanki łącznej, działając na nią   rozgrzewająco i poprawiając jej  ukrwienie.  Kiedy złogi w tkance łącznej zostaną przepełnione, dochodzi do patologicznej nadaktywności organów wydalania, zauważalnej często jako chroniczne stany zapalne.

W drenażu limfatycznym należy rozpocząć masaż od rejonów w bezpośrednim sąsiedztwie kątów żylnych i stopniowo obejmować obszary dystalne, natomiast przepychanie chłonki wykonuje się od obwodu w kierunku węzłów chłonnych. Powolny przepływ chłonki wymusza wolne tempo wykonywania drenażu limfatycznego. Podstawowymi technikami są: rozcieranie koliste i rozcieranie spiralne oraz chwyty pompujący i czerpiący, służące przepychaniu płynów. Istotne jest, by podczas tego masażu nie rozgrzewać tkanek.

Masaż refleksoryczny stóp

Masaż ten za pomocą specjalnych technik ręcznych oddziaływuje na strefy refleksoryczne na stopach, które są odwzorowaniem poszczególnych narządów całego ciała człowieka. Poprzez wpływ na te strefy możemy uzyskać odruchową poprawę działania wybranych narządów wewnętrznych.

Bańka chińska jest odmianą bańki próżniowej (zimnej), która wysysa powietrze pod ciśnieniem. Najczęściej można spotkać bańki wykonane z gumy, jednak stosowane są także bańki szklane i bambusowe. Ich cechą charakterystyczną  jest okrągły kształt i zaokrąglone brzegi, dzięki którym mogą zassać się na skórze. Technika masażu bańką chińską została zaczerpnięta z medycyny ludowej, w której bańki wykorzystywało się w celu leczenia grypy czy przeziębień. Obecnie masaż bańką wykonuje się także w celu likwidacji bólów kręgosłupa, dolegliwości mięśniowych, cellulitu czy zmniejszenia widoczności rozstępów.

Zastosowanie bańki chińskiej w lecznictwie

Bańki chińskie wykorzystywane są m.in. w celu masażu leczniczo-relaksacyjnego. Bańki zmniejszają napięcie mięśniowe, które powoduje np. bóle kręgosłupa, a także uciskanie splotów nerwowych i stopniowe powstawanie dolegliwości całego ciała.

Na czym polega masaż bańką chińską?

Masaż bańką chińską jest metodą, która polega wykorzystaniu próżniowego zasysania skóry i znajdujących się pod nią tkanek.

Zabieg rozpoczyna się od nasmarowania ciała specjalnym olejkiem. Następnie specjalista przystawia bańkę do wybranego punktu na ciele i przyciska. W ten sposób wytwarza się podciśnienie, dzięki któremu bańka przysysa się do skóry.

Jeden seans trwa z reguły 15-30 minut. W przypadku większych partii ciała, czas jego trwania może wydłużyć się nawet do 60 minut.

Kto może poddać się masażowi bańką chińską?

Masaż bańką chińską nie sprowadza się wyłącznie do działania leczniczego. Wpływa korzystnie na wygląd sylwetki, pozwalając pozbyć się niedoskonałości. Posiada również właściwości relaksujące, przynosząc odprężenie.

Masaż bańką chińską pozwala:

  • zmniejszyć bóle kręgosłupa,
  • zmniejszyć napięcie mięśniowe.
  • zredukować cellulit (w każdym stadium zaawansowania),
  • przyspieszyć przemianę materii,
  • poprawić ukrwienie,
  • pozbyć się zbędnych substancji toksycznych,

Antycellulitowy masaż bańką chińską

Masaż bańką chińską działa niczym drenaż limfatyczny. Poprawia krążenie krwi, przyspiesza metabolizm i usuwa nadmiar toksycznych substancji. Dzięki temu możliwe jest przyspieszenie procesów spalania tkanki tłuszczowej a przy tym widoczna jest  redukcja cellulitu. Komórki stają się znacznie lepiej odżywione, co jest efektem zwiększenia przepływu substancji odżywczych. Obrzęki stają się mniejsze, dzięki  poprawie krążenia i działania układu limfatycznego.

Częstotliwość wykonywania zabiegu

To, jak często należy poddawać się masażowi bańką chińską, zależy przede wszystkim od celu zabiegu. Zaleca się jednak, by powtarzać w seriach po 10-20 zabiegów – w odstępach 7-10 dni. Potem wystarczą już tylko masaże profilaktyczne – najlepiej jeden raz w miesiącu.

Przeciwwskazania do masażu bańką chińską

Masaż bańką chińską, jeśli wykonywany jest przez doświadczonego specjalistę, jest w 100% bezpieczny. Warto jednak mieć świadomość, że istnieje kilka przeciwwskazań do zabiegu.

Od masażu (bez względu na jego cel) powinny wstrzymać się:

  • osoby borykające się z gorączką niewiadomego pochodzenia,
  • chorzy na nowotwory,
  • osoby chorujące na schorzenia zakaźne,
  • kobiety w ciąży,
  • kobiety w okresie menstruacji,
  • osoby powyżej 80 roku życia,
  • chorzy, u których stwierdzono hemofilię,
  • osoby z cerą naczynkową,
  • osoby cierpiące z powodu żylaków.