Sylwetka specjalisty

Jestem absolwentem Warszawskiej Akademii Medycznej z roku 1993, specjalistą pediatrii, medycyny rodzinnej, balneologii i medycyny fizykalnej. Ponad dwadzieścia lat kształcenia medycznego dało mi niezbędne podstawy, ale też uświadomiło mi jak wiele problemów zdrowotnych pozostaje nadal nierozwiązanych przy pomocy klasycznej medycyny. To właśnie chęć pomocy takim pacjentom sprawiła, że już od wielu lat praktykuję z sukcesem zastosowanie metod bioinformacyjnych, izopatii, ziołolecznictwa i terapii manualnej. Ta integracja podejścia akademickiego z najnowszymi osiągnięciami biofizyki zapewnia pacjentom opiekę w pełni holistyczną, dając często naprawdę niezwykłe efekty.

Moim nadrzędnym celem jest zawsze zadowolenie pacjenta wynikające z celnej diagnozy i skutecznej terapii. W swoim postępowaniu medycznym kieruję się mottem zaczerpniętym z Hipokratesa, prekursora współczesnej medycyny:
„Jeżeli jesteś gotów zmienić swoje życie, wówczas będę mógł Ci pomóc”.

Zapraszam Cię do Medicum

Lek. med. Jan Sierocki

Dlaczego Medicum ?

Dlaczego Medicum ?

Gabinety medyczne Medicum powstały z myślą o tych, którzy chcą kompleksowo zadbać o swoje zdrowie.  Wieloletnie doświadczenia  w pracy z pacjentami pokazały, że najlepsze efekty terapeutyczne osiąga się dzięki  umiejętnemu połączeniu medycyny klasycznej,  metod bioinformacyjnych  (medycyna przyszłości) oraz sprawdzonych metod naturalnych.

Holistyczne podejście do pacjenta jako całości  sprawia, że celem nadrzędnym staje się poszukiwanie przyczyn dolegliwości, a nie tylko znoszenie objawów. Do tego celu służy wnikliwy wywiad z pacjentem poszerzony  o badanie bioinformacyjne  i analizę wyników laboratoryjnych,  a skutkuje to indywidualnym doborem terapii.  Połączenie nowoczesnej technologii diagnostyczno-terapeutycznej  z metodami tradycyjnymi  stwarza nowe możliwości  leczenia wielu chorób przewlekłych i  cywilizacyjnych,  z którymi do tej pory nie można było sobie  skutecznie poradzić.

Metody stosowane w Medicum nie są alternatywne dla medycyny akademickiej,  są raczej jej uzupełnieniem i wzbogaceniem.

Zapraszamy Cię do Medicum –  do miejsca,  gdzie spotkały się wiedza medyczna, pasja i dociekliwość poznawcza i gdzie Ty- jako pacjent-aktywnie włączysz się w swój proces leczenia.

Fundamentalna rola jelit w zachowaniu zdrowia

Fundamentalna rola jelit w zachowaniu zdrowia

Jelito jest ojcem wszelkich strapień
Przysłowie ludowe

Układ  pokarmowy oddziałuje na wszystkie układy czynnościowe organizmu ludzkiego. Wiemy, że 80% masy aktywnej układu  odpornościowego (kępki Peyera) zlokalizowane jest w przewodzie pokarmowym. Jedynie na potrzeby edukacji i lepszego zrozumienia teoretycznie oddzielono od siebie układy neurologiczny, hormonalny, pokarmowy i inne.

W  rzeczywistości wszystkie te układy przenikają się nawzajem, te same związki chemiczne w niektórych sytuacjach spełniają rolę hormonów, w innych lokalizacjach stają się neuroprzekaźnikami, a gdy połączą się z odpowiednimi receptorami komórek  metabolicznych, są już modulatorami.  Jednym słowem czynniki środowiskowe w postaci żywności mają największy  wpływ na nasze układy  życiowe. Przewód pokarmowy, którego powierzchnię wchłaniania  ocenia się na około 60 metrów kwadratowych staje się głównym „oknem terapeutycznym”. Czy chcemy, czy nie chcemy codziennie przy pomocy „łyżki i widelca” wpływamy regulacyjnie lub destrukcyjnie  na nasz  organizm. Kiedy jelita są zdrowe, mogą dzięki swojej mikroflorze (stanowi ona około 1,5 kg naszej masy ciała)  skutecznie się bronić przeciw robakom, grzybom, wirusom i bakteriom. U znacznego odsetka ludności zasiedlenie przez symbiotyczne bakterie jest zaburzone. Mnożą się wtedy formy zdegenerowane i pasożytnicze, które rozkładają zawartość jelit, spiętrzoną na skutek osłabienia perystaltyki i częściowo przytrzymywaną przy wewnętrznych ściankach jelit  a ponadto wytwarzają toksyny. Kiedy mamy w jelitach patologiczną florę bakteryjną, pojawia się brak odporności, infekcje jelitowe i inne choroby.

Warto  więc zadbać o prawidłową funkcję przewodu pokarmowego, bo w ten sposób możemy uniknąć wielu problemów zdrowotnych, pozornie tylko niezwiązanych z jelitami.

W swojej praktyce lekarskiej zauważam, że u ludzi z chorymi jelitami zachodzi  pewien ciąg następujących po sobie wydarzeń. Zaczyna się od tego, że osoby takie zjadają produkty, których nie tolerują przez dłuższy czas. Przy dużej  nietolerancji dochodzi do osłabienia mechanizmów obronnych w śluzówce jelit. Gdy nałożą się jeszcze na to dodatkowe czynniki zaburzające biocenozę jelitową w postaci np.: antybiotyków, leków sterydowych, innych środków chemicznych, którymi skażona jest żywność (takich jak pestycydy, herbicydy), w świetle jelit dochodzi do rozwoju patologicznych form  drożdżaków. Na tym etapie pacjenci uskarżają się na wzdęcia, przelewania, pożądanie słodyczy po jedzeniu. Warto jeszcze zauważyć, że ilość gazów jest duża, ale raczej są bezzapachowe. Taki „bałagan” sprzyja procesom gnilnym (zapach  gazów  zaczyna być odczuwalny), tworzą  się dobre warunki do rozwoju różnych form robaków obłych i płaskich.

Wraz z pogłębianiem się zapalenia śluzówki jelit  (mikrocytarne stany zapalne) pojawia się zespół „przeciekającego jelita”. Klinicznie objawia się on poszerzeniem i pogłębieniem  nietolerancji pokarmowych –  i tu często pacjent kieruje do lekarza pytanie: „Panie doktorze na wszystko jestem uczulony, jak żyć?”. Proces chorobowy, jeżeli można to ująć opisowo, „wychodzi poza jelita”.

Zaczyna się osłabianie narządów, destrukcja postępuje stopniowo poczynając od najsłabszego (np.niedomaga tarczyca, wątroba, trzustka, skóra, układ nerwowy). Dolegliwości nasilają się  wraz z dysfunkcją organów. W organizmach silnych proces ten może zajmować nawet 30 lub 40 lat, u słabszych 15-20, ale rośnie pokolenie, u którego  uwidaczniają się uszkodzenia narządowe już  w okresie dzieciństwa.

Co w tej sytuacji możemy  zrobić?

Dbając  o prawidłową funkcję jelit,  poprawiamy komfort naszego życia na wielu płaszczyznach.

W tym celu:

*postarajmy się ograniczyć w diecie produkty, na które jesteśmy nadwrażliwi

*zadbajmy o biocenozę jelitową przyjmując probiotyki i prebiotyki i zwróćmy większą uwagę  na obecność produktów fermentacji bakteryjnej w naszej kuchni (kiszonki, chleb na zakwasie, żurek, ocet jabłkowy, piwo żywe, wino,  tofu).

*gdy podejrzewamy  nadmiar drożdżaków, zredukujmy ich ilość,  podobnie postępujmy z parazytami. Metabolity drożdżaków i pasożytów mogą naruszać homeostazę w naszych organizmach.

*zawsze ograniczajmy ilość cukrów prostych. Traktujmy je jako skromny dodatek  do jedzenia,  który nie zaburza właściwych proporcji między poszczególnymi składnikami.

Świadome żywienie i wiedza o fundamentalnej roli jelit w budowaniu  naszej  odporności pozwoli nam zachować nie tylko  lepsze samopoczucie, ale  i zdrowie.

Biorezonans

Biorezonans

Choć współczesna medycyna po dziś dzień doskonale radzi sobie z wieloma chorobami, tradycyjna medycyna akademicka nadal nie jest w stanie odpowiedzieć na pytania zadawane przez wielu pacjentów.

Skąd się bierze u mnie uczucie ciągłego zmęczenia i brak energii życiowej? Dlaczego ciągle choruję? Dlaczego wciąż pojawiają się u mnie nowe zmiany skórne i czemu nie toleruję mleka? Dlaczego czuję się chory, choć żadne z uprzednich badań nie wykazały odstępstw od normy? Czemu nie mogę pozbyć się moich dolegliwości?

Na te i podobne pytania, DBI (diagnostyka bioinformacyjna) oferuje konkretne odpowiedzi. Rozpoznanie przyczyny choroby jest absolutnym priorytetem DBI.

Jakie choroby i dysfunkcje można rozpoznać przy pomocy diagnostyki bioinformacyjnej?

  • Nietolerancje pokarmowe;
  • Stany niedoborowe konkretnych substancji;
  • Nadwrażliwość na czynniki infekcyjne (m.in. borelioza, chlamydioza, wirusy, pasożyty);
  • Nadwrażliwość na czynniki środowiskowe (pleśnie, roztocza, pyłki traw i drzew, kurz, sierść zwierząt, dodatki spożywcze etc);
  • Dysfunkcje narządowe;
  • Zaburzenia hormonalne;
  • Procesy degeneracyjne;

Co to jest diagnostyka biorezonansem? 

Diagnostyka bioinformacyjna jest nieinwazyjną oraz – zgodnie z danymi ze wszystkich uprzednich badań klinicznych – wolną od skutków ubocznych metodą medycyny energetycznej, która integruje elementy tradycyjnej medycyny chińskiej oraz  innych empirycznych metod diagnostyki i leczenia oraz łączy je ze współczesną elektroniką i biofizyką. Może być stosowana zarówno u dzieci jak i dorosłych. Ponieważ nie niesie ze sobą żadnych działań niepożądanych, może być szczególnie korzystna dla niemowlaków, dzieci i starszych, pacjentów obciążonych wieloma chorobami i przyjmujących codziennie wiele leków.

Aby zrozumieć tę niezwykłą metodę, ważne jest aby zdać sobie sprawę, że człowiek wokół swojego ciała posiada elektromagnetyczne pole biologiczne, to jest bioaktywny system wyższej regulacji. Pole biologiczne to złożony system oscylacji (lub inaczej – interferencji) fal stojących, podobne do muzyki na koncercie orkiestry symfonicznej. Idąc za słowami laureata nagrody Nobla w dziedzinie chemii, Ilyi Prigogine’a – to struktura dyssypatywna, jednakże regulacyjnie nadrzędna w stosunku do znanych systemów regulacyjnych, takich jak system nerwowy i hormonalny. Pozytywne zmiany na tym poziomie wywierają wpływ na niższe poziomy regulacyjne.

Punktami relatywnie najwyższej dystrybucji energii w tym systemie interferencji na skórze ludzkiej są punkty znane jako punkty akupunkturowe w tradycyjnej medycynie chińskiej. Przewodnictwo elektryczne skóry w danych punktach jest wprost proporcjonalne do energii elektromagnetycznej pola biologicznego w tych punktach. Z tej przyczyny, przewodnictwo elektryczne w punktach akupunkturowych bezpośrednio świadczy o wartościach pola biologicznego organizmu ludzkiego. Nietłumiony przepływ oscylującej energii w punkach akupunkturowych oznacza zdrowie. W przypadku choroby, przepływ energii jest upośledzony (zamrożona energia oscylacji), co wykrywane jest przez pomiar przewodnictwa elektrycznego w punktach akupunkturowych, które może być zbyt wysokie.

Używany przez nas aparat Mora Super jak i jego producent legitymują się odpowiednimi certyfikatami zezwalającymi na produkcję i użytkowanie urządzenia (ISO 13485: 2003, EN ISO 13485 oraz EN ISO 9001 a także certyfikat zgodności z dyrektywą 93/42/EWG). Aparat posiada oznaczenie CE w połączeniu z czterocyfrowym numerem niezależnej jednostki notyfikowanej.

Dysponujemy również aparatem najnowszej generacji Biokat M V. Wszystkie urządzenia badawcze są certyfikowanymi wyrobami medycznymi, a parametry wprowadzone do pamięci aparatów Mora Super i Biokat M V zostały ustalone na podstawie długoletnich obserwacji i doświadczeń praktycznych. Znalazły także zastosowanie w konkretnych warunkach klinicznych.

Jak wygląda badanie biorezonansem? 

Diagnostykę aparatem MORA-SUPER wykonuje się poprzez delikatne uciskanie palca specjalnym czujnikiem.

W dniu badania biorezonansem należy pić dużo niegazowanej wody (1,5-2 litrów), unikać picia kawy, alkoholu, palenia tytoniu. Jeśli pacjent w przeciągu ostatniego miesiąca miał diagnostykę rezonansem magnetycznym (MRI), badanie może być trudne do wykonania i niemiarodajne.

Względnymi przeciwwskazaniami do wykonania badania są:

– ciąża;

– wszczepiony rozrusznik serca;

– chemioterapia;

Metody bioinformacyjne na świecie

Terapia bioinformacyjna została rozwinięta w latach 70 XX wieku w Niemczech przez lekarza-neurologa Dr Franza Morella oraz inżyniera-elektryka Ericha Rasche. Od tamtego czasu było przeprowadzonych wiele badań naukowych i klinicznych, które w przekonujący sposób potwierdzają skuteczność DBI w wielu wskazaniach.

Metoda DBI jest obecnie stosowana przez ponad 10.000 lekarzy na całym świecie. Terapia nikotynizmu w Turcji lub terapia alergii skórnych w Chinach przy pomocy DBI są refundowane ze środków państwa. W Rosji terapia bioinformacyjna jest akredytowana i refundowana przez Ministerstwo Zdrowia w jedenastu wskazaniach: alergie, zaburzenia funkcjonalne o różnej etiologii, zaburzenia nerwowe i poznawcze, zespoły bólowe, choroby układu krążenia, zespół jelita drażliwego, leczenia alergicznych zmian skórnych, fibromialgia, zaburzenia mikcji, zaburzenia gojenia się ran, leczenie wrzodów.

Metody bioinformacyjne w literaturze medycznej

Istnieje dziś wiele badań klinicznych opublikowanych w czasopismach naukowych przeprowadzonych przez lekarzy-praktyków, kliniki i szpitale uniwersyteckie. Według wniosków autorów badań leczenie metodami bioinformacyjnymi może być skuteczne w następujących schorzeniach:

  • Alergie
  • Nikotynizm;
  • Funkcjonalne zaburzenia układu pokarmowego;
  • Choroby reumatyczne;
  • Obturacyjne choroby układu oddechowego;
  • Łagodne formy przewlekłych chorób wątroby;
  • Zespoły bólowe;
  • Infekcje;

Pełna lista dostępnych badań naukowych znajduje się poniżej:

Badania naukowe DBI

Ozonoterapia

Ozonoterapia

Ozonoterapia – to medyczne zastosowanie mieszaniny tlenowo – ozonowej.

 

Ozon jest substancją, która w podaniu ogólnoustrojowym intensywnie działa na rzecz regeneracji organizmu człowieka. Główne działania ozonoterapii to wzmocnienie układu odpornościowego, intensywne „wymiatanie” wolnych rodników, lepsze dotlenienie organizmu, regulacja aktywności genów oraz efekt przeciwzapalny.

Wzmocnienie układu odpornościowego

Układ odpornościowy – to podstawa naszego zdrowia. Jego niedomaganie występuje niemal w każdej chorobie przewlekłej. Działanie ozonu na układ odpornościowy jest wielokierunkowe i najlepiej określa je termin immunomodulacja:

  • wspomaga organizm w walce z drobnoustrojami, co ma kluczowe znaczenie w przewlekłych infekcjach
  • wspomaga wyszukiwanie i eliminowanie komórek zmutowanych – to znaczenie pierwszoplanowe zarówno w profilaktyce, jak i terapii chorób nowotworowych
  • wycisza nadreaktywność układu odpornościowego, jaka ma miejsce w alergiach i chorobach autoimmunizacyjnych.

Intensywne „wymiatanie” wolnych rodników

Stres oksydacyjny – to stan, w którym organizm nie radzi sobie z nagromadzeniem wolnych rodników. Prowadzi do uszkodzenia komórek i tkanek, a w konsekwencji – do chorób przewlekłych, takich jak choroby autoimmunizacyjne czy nowotwory. Działanie ozonu polega na aktywacji wewnętrznych układów antyoksydacyjnych, jakie posiada nasz organizm, umożliwiając „gruntowne porządki” w postaci intensywnego „wymiatania” nagromadzonych w ciele wolnych rodników. Tym samym prowadzi do zmniejszenia poziomu stresu oksydacyjnego.

Dotlenienie organizmu

Tlen to pierwiastek niezbędny do funkcjonowania każdej komórki naszego ciała. Krew, układ krążenia i układ oddechowy współpracują na rzecz dobrego dotlenienia wszystkich tkanek, a my sami możemy je wspomagać przez codzienną aktywność fizyczną. Jednakże w różnych chorobach dochodzi do niedostatecznego utlenowania organizmu. Ozon przychodzi tu z pomocą poprzez mechanizmy:

  • Regulacja mikrokrążenia – czyli poprawa funkcjonowania najmniejszych naczyń, przez które zachodzi wymiana gazowa. Niezwykle istotny czynnik w chorobach takich jak cukrzyca, choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa) czy niedokrwienie kończyn dolnych.
  • Przesunięcie krzywej dysocjacji tlenu (czyli zdolności pobierania i oddawania tlenu przez hemoglobinę), dzięki czemu tlen znacznie wydajniej nasyca krew i skuteczniej niż w zwykłych warunkach oddawany jest tkankom i narządom.

Regulacja aktywności genów oraz efekt przeciwzapalny

Ozon we krwi reguluje aktywność genów we wszystkich komórkach organizmu, w tym genów odpowiedzialnych za kontrolę podziałów komórkowych (protoonkogenów). Geny te, funkcjonując wadliwie, potęgują podziały komórek (taka sytuacja ma miejsce w komórkach nowotworowych).

Ozon działa w komórkach, zawierających jądro komórkowe, również poprzez regulację ekspresji genów dla tzw. czynników jądrowych: NF-KB i nrf2. Za pośrednictwem tych dwóch czynników redukowany jest również stan zapalny, szczególnie przewlekły (bo dochodzi wówczas do przecięcia tzw. błędnego koła stanu zapalnego, gdzie zapalenie jest przyczyną dalszego nasilenia stanu zapalnego). Jest to podstawowy mechanizm, w którym obserwujemy ustępowanie dolegliwości związanych z przewlekłym stanem zapalnym, jak choćby bólu stawów w RZS (reumatoidalne zapalenie stawów).

 

Ozonoterapia sprawdza się jako terapia wspomagająca w wielu stanach chorobowych:

 

CHOROBY INFEKCYJNE:

  • borelioza, w tym – borelioza przewlekła
  • inne choroby bakteryjne powodowane przez m. in. gronkowce, paciorkowce, chlamydie
  • przewlekłe stany zapalne zatok, ucha środkowego
  • zmiany skórne (czyrak, liszaj)
  • choroby wirusowe, np. półpasiec, opryszczka, wirusowe zapalenie wątroby typu B, typu C
  • grzybice np. skóry, przewodu pokarmowego

CHOROBY ZWIĄZANE Z ZABURZENIEM UKŁADU KRĄŻENIA POD POSTACIĄ MIKRO- I MAKROANGIOPATII:

  • choroba niedokrwienna mięśnia sercowego
  • powikłania cukrzycy (np. stopa cukrzycowa, retinopatia cukrzycowa, polineuropatia)
  • zaburzenia krążenia obwodowego (np. chromanie przestankowe – bóle łydek)
  • owrzodzenia, w tym owrzodzenia żylne
  • trudno gojące się rany i odleżyny

CHOROBY AUTOIMMUNIZACYJNE:

  • choroba Hashimoto
  • choroba Leśniowskiego-Crohna
  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  • toczeń układowy
  • reumatoidalne zapalenie stawów i inne choroby reumatyczne
  • stwardnienie rozsiane

CHOROBY OKULISTYCZNE:

  • sucha postać AMD
  • choroby wynikające ze złego odżywienia siatkówki

CHOROBY SKÓRNE:

  • egzema
  • AZS (atopowe zapalenie skóry)
  • łuszczyca
  • trądzik

CHOROBY UKŁADU RUCHU:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów
  • stany pourazowe

OPARZENIA

CHOROBY NOWOTWOROWE JAKO TERAPIA WSPOMAGAJĄCA, W TYM WSPIERAJĄCA REGENERACJĘ PO ZABIEGACH CHEMIO- I RADIOTERAPII

 

Leczenie dietą

Leczenie dietą

Ustalanie typu metabolicznego

Wszyscy poszukujemy najzdrowszego sposobu żywienia. Stosujemy często najróżniejsze diety, często rozczarowując się otrzymanym efektem lub, co gorsza,  jego brakiem. Tymczasem najlepsza dieta to ta, która jest dostosowana do indywidualnego typu przemiany materii.

Ustalenie typu metabolizmu opiera się na holistycznym podejściu do każdego człowieka. Już w IV w. p.n.e. Hipokrates opracował podział pacjentów na różne typy. Jako ojciec medycyny powtarzał, że „Znacznie ważniejsze jest to, by wiedzieć jaki jest typ pacjenta chorującego na daną chorobę, niż wiedzieć na jaką chorobę on cierpi.”. Wszystkie nasze indywidualne cechy, charakterystyczne dla konkretnej osoby mają swoje wzorce w biochemii organizmu.

Typowanie metaboliczne to jeden z najnowszych trendów w dietetyce polegający na  określeniu indywidualnego typu przemiany materii i zastosowaniu kompatybilnego modelu żywienia. Dieta metaboliczna opiera się na przyjmowaniu posiłków właściwych dla określonego typu metabolicznego. Głównym założeniem tego nurtu w dietetyce, jest antyczna maksyma: Quod medicina aliis, aliis est acre venenum  (Lekarstwo dla jednego może być trucizną dla drugiego lub czytaj: Pożywienie jednego może być trucizną dla drugiego), autorstwa rzymskiego poety, Lukrecjusza.

To nowe podejście do spraw żywienia wyraźnie sprzeciwia się dietom dla ogółu ludności, tworzeniu suplementów diety dla wszystkich, czy też programom odchudzającym, które są reklamowane jako „dieta dla każdego”. Tymczasem takie schematyczne podejście jest błędne i nie daje pewności czy akurat w odniesieniu do konkretnej osoby przyniesie pożądane efekty.

To tak jak z silnikiem samochodowym – jeżeli używamy odpowiedniego, rekomendowanego przez producenta paliwa, silnik będzie działał długo i bez zarzutu, a jeśli zafundujemy mu paliwo nieadekwatne do typu silnika, wówczas skutki mogą być opłakane i dla silnika i kieszeni właściciela samochodu. Silnik na niewłaściwym paliwie nie pracuje tak wydajnie jak na zalecanym, także mimo stosowania różnych chemicznych dodatków i „polepszaczy”.

Sygnały, które wysyła nasze ciało są bardzo często wołaniem o właściwe „paliwo, uwzględniające typ naszego silnika”.

Dieta metaboliczna jest sposobem żywienia, który nie ogranicza ilości przyjmowanych posiłków czy ich kaloryczności. Jest dostosowywana do indywidualnych potrzeb każdego z nas. Można w ten sposób zapobiegać częstym spadkom poziomu glukozy we krwi i związanemu z tym uczuciem głodu. Zachęca się, by dieta metaboliczna była na całe życie, ponieważ jest dopasowana ściśle do potrzeb danego organizmu. Dzięki niej możliwe jest sterowanie własnymi procesami metabolicznymi – albo ich  przyspieszaniem, albo spowalnianiem, co jest istotne m.in. w walce ze zbędnymi kilogramami.

Dieta eliminacyjna

Jedyną formą leczenia przyczynowego w alergiach pokarmowych  jest dieta eliminacyjna. Polega ona na stałym lub okresowym wykluczeniu z jadłospisu szkodliwych lub źle tolerowanych pokarmów. Jednocześnie należy pamiętać, że dieta eliminacyjna nie może stać się dietą niedoborową, dlatego w miejsce wyeliminowanych składników należy wprowadzić inne zastępcze o równoważnych wartościach odżywczych. W takim postepowaniu stawiamy sobie za cel zmniejszenie reakcji układu odpornościowego na dany składnik i zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia reakcji pseudoalergicznych.  Metodę tę stosuje się jako leczenie już rozpoznanego procesu chorobowego lub w celu przywrócenia tolerancji na pokarm wywołujący alergię. Wyróżniamy dwa podstawowe genetycznie uwarunkowane typy nietolerancji:  na mleko bądź pszenicę. Często nietolerancja na mleko skutkuje gorszym metabolizmem produktów  zwierzęcych, natomiast nietolerancja pszenicy gorszym metabolizmem produktów roślinnych.

Jeśli od wielu lat bezskutecznie szukasz właściwej dla siebie diety, a mimo to  po jedzeniu nadal nie czujesz się dobrze, bądź z powodu Twoich dolegliwości zmuszony jesteś zacząć dbać o dietę, przyjdź do Medicum  po poradę, a my ustalimy Twój indywidualny typ metaboliczny i wskażemy te pokarmy, które są dla Ciebie korzystne, a które  szkodliwe.

Masaże terapeutyczne

Masaże terapeutyczne

Lekarz , który nie może masować, nie może też leczyć. Dłonie terapeuty to najważniejsze
narzędzia służące zarówno postawieniu pewnej diagnozy, jak i przeprowadzeniu dobrej terapii.

Renate Collier

Dobroczynne właściwości masaży terapeutycznych pomagają przy różnych dolegliwościach i schorzeniach. Głównym celem masażu leczniczego jest leczenie zaburzeń organizmu poprzez zabiegi manualne. Każdy taki masaż może być poprzedzony zabiegami fizykalnymi np. naświetlaniami (Theragem) czy okładami z kompresów rozgrzewających. Terapeutyczny masaż tkanek głębokich to jedna z najskuteczniejszych form masażu. Stosowana jest w leczeniu większości zespołów bólowych w obrębie narządu ruchu (min. rwa kulszowa, zespoły bólowe dolnego odcinka kręgosłupa, zespoły bólowe barku, stawów biodrowych, kolanowych, migreny oraz wiele innych).

Masaż tkanek głębokich ma działać głównie na tkanki znajdujące się pod skórą. Nazwa metody może sugerować silne i bolesne oddziaływanie na ciało pacjenta, w rzeczywistości jednak jest to delikatna metoda. Wszystkie ruchy wykonuje się z precyzją, a siłę nacisku dobiera się dla każdego pacjenta indywidualnie, zależnie od napięcia tkanek. Masaż wykonuje się powoli, dając tkankom czas na fizjologiczną odpowiedź i przystosowanie się do nowych warunków. Na ogół nie stosuje się środków poślizgowych lub tylko w niewielkiej ilości. Celem masażu tkanek głębokich jest rozluźnienie napięć i działanie przeciwbólowe. Masaż ten powoduje poprawienie zdolności pracy poszczególnych tkanek poprzez rozluźnienie, wydłużenie i zlikwidowanie zrostów oraz nieprawidłowych wzorców ruchowych.  Dzięki niemu zmniejszamy napięcie mięśni i powięzi, zwiększając równocześnie elastyczność i wytrzymałość więzadeł oraz ruchomość stawów. Podstawowymi technikami są: ruchy rozciągające, rozciągające z zablokowaniem, skracanie mięśnia, praca w bruzdach międzymięśniowych, uwalnianie mięśni i ruch w poprzek włókien mięśniowych. Charakterystyczny jest skośny nacisk na tkanki (pod kątem ok. 45°). Masaż wykonuje się w różnych kierunkach, używając palców (z wyjątkiem kciuka), kostek palców, pięści i przedramienia.

Najlepsze efekty osiągamy korzystając z masażu w serii 5-10 masaży w odstępach 1-2 dni.

Wskazania do masażu terapeutycznego:

-bóle kręgosłupa
-napięte mięśnie pleców
-przykurcze mięśniowe i ograniczenia ruchomości kręgosłupa
-przeciążenia kręgosłupa
-zmiany przeciążeniowe mięśni, stawów, krążków międzykręgowych i innych struktur anatomicznych
-zaniki mięśniowe
-zmęczenie mięśni po wysiłku fizycznym

-zmiany zniekształcające kostno-stawowe i zespoły bólowe w przebiegu chorób zapalnych i zwyrodnieniowych narządu ruchu

Ciekawe efekty terapeutyczne przynosi również  terapia mięśniowo-powięziowych punktów spustowych. Jest ona celowym działaniem stosowanym podczas masażu klasycznego, w którym wykorzystuje się różne formy ucisku na wrażliwe miejsca, zwane punktami spustowymi, znajdujące się w tkance mięśniowej i powięziowej. Punkty spustowe charakteryzują wzmożone napięcie i bolesność pod wpływem ucisku, z promieniowaniem bólu do obszarów odległych od miejsca drażnienia. Celem terapii jest uwolnienie od bólu i poprawa zaburzonych wzorców ruchowych. Terapia punktów spustowych może być stosowana także, jako odrębne działanie, gdy np. występuje przeciwwskazanie do wykonania masażu klasycznego.

Drenaż limfatyczny jest masażem, który usprawnia krążenie limfy, przeciwdziałając powstawaniu zaburzeń wywołanych jej zastojem, jak również umożliwia zmniejszanie obrzęków limfatycznych, zastoinowych, zapalnych lub związanych z niedoborami zawartości białek we krwi. Kiedy tkanka łączna jest nadmiernie obciążona kwasami wówczas blokowana jest  istotna dla życia wymiana substancji  między krwią a komórkami tkanki łącznej. Bez leczenia tkanki łącznej trudno o terapię przyczynową, jest to tylko leczenie objawowe. Masaż limfatyczny idealnie nadaje się do usprawnienia chorej tkanki łącznej, działając na nią   rozgrzewająco i poprawiając jej  ukrwienie.  Kiedy złogi w tkance łącznej zostaną przepełnione, dochodzi do patologicznej nadaktywności organów wydalania, zauważalnej często jako chroniczne stany zapalne.

W drenażu limfatycznym należy rozpocząć masaż od rejonów w bezpośrednim sąsiedztwie kątów żylnych i stopniowo obejmować obszary dystalne, natomiast przepychanie chłonki wykonuje się od obwodu w kierunku węzłów chłonnych. Powolny przepływ chłonki wymusza wolne tempo wykonywania drenażu limfatycznego. Podstawowymi technikami są: rozcieranie koliste i rozcieranie spiralne oraz chwyty pompujący i czerpiący, służące przepychaniu płynów. Istotne jest, by podczas tego masażu nie rozgrzewać tkanek.

Masaż refleksoryczny stóp

Masaż ten za pomocą specjalnych technik ręcznych oddziaływuje na strefy refleksoryczne na stopach, które są odwzorowaniem poszczególnych narządów całego ciała człowieka. Poprzez wpływ na te strefy możemy uzyskać odruchową poprawę działania wybranych narządów wewnętrznych.

Bańka chińska jest odmianą bańki próżniowej (zimnej), która wysysa powietrze pod ciśnieniem. Najczęściej można spotkać bańki wykonane z gumy, jednak stosowane są także bańki szklane i bambusowe. Ich cechą charakterystyczną  jest okrągły kształt i zaokrąglone brzegi, dzięki którym mogą zassać się na skórze. Technika masażu bańką chińską została zaczerpnięta z medycyny ludowej, w której bańki wykorzystywało się w celu leczenia grypy czy przeziębień. Obecnie masaż bańką wykonuje się także w celu likwidacji bólów kręgosłupa, dolegliwości mięśniowych, cellulitu czy zmniejszenia widoczności rozstępów.

Zastosowanie bańki chińskiej w lecznictwie

Bańki chińskie wykorzystywane są m.in. w celu masażu leczniczo-relaksacyjnego. Bańki zmniejszają napięcie mięśniowe, które powoduje np. bóle kręgosłupa, a także uciskanie splotów nerwowych i stopniowe powstawanie dolegliwości całego ciała.

Na czym polega masaż bańką chińską?

Masaż bańką chińską jest metodą, która polega wykorzystaniu próżniowego zasysania skóry i znajdujących się pod nią tkanek.

Zabieg rozpoczyna się od nasmarowania ciała specjalnym olejkiem. Następnie specjalista przystawia bańkę do wybranego punktu na ciele i przyciska. W ten sposób wytwarza się podciśnienie, dzięki któremu bańka przysysa się do skóry.

Jeden seans trwa z reguły 15-30 minut. W przypadku większych partii ciała, czas jego trwania może wydłużyć się nawet do 60 minut.

Kto może poddać się masażowi bańką chińską?

Masaż bańką chińską nie sprowadza się wyłącznie do działania leczniczego. Wpływa korzystnie na wygląd sylwetki, pozwalając pozbyć się niedoskonałości. Posiada również właściwości relaksujące, przynosząc odprężenie.

Masaż bańką chińską pozwala:

  • zmniejszyć bóle kręgosłupa,
  • zmniejszyć napięcie mięśniowe.
  • zredukować cellulit (w każdym stadium zaawansowania),
  • przyspieszyć przemianę materii,
  • poprawić ukrwienie,
  • pozbyć się zbędnych substancji toksycznych,

Antycellulitowy masaż bańką chińską

Masaż bańką chińską działa niczym drenaż limfatyczny. Poprawia krążenie krwi, przyspiesza metabolizm i usuwa nadmiar toksycznych substancji. Dzięki temu możliwe jest przyspieszenie procesów spalania tkanki tłuszczowej a przy tym widoczna jest  redukcja cellulitu. Komórki stają się znacznie lepiej odżywione, co jest efektem zwiększenia przepływu substancji odżywczych. Obrzęki stają się mniejsze, dzięki  poprawie krążenia i działania układu limfatycznego.

Częstotliwość wykonywania zabiegu

To, jak często należy poddawać się masażowi bańką chińską, zależy przede wszystkim od celu zabiegu. Zaleca się jednak, by powtarzać w seriach po 10-20 zabiegów – w odstępach 7-10 dni. Potem wystarczą już tylko masaże profilaktyczne – najlepiej jeden raz w miesiącu.

Przeciwwskazania do masażu bańką chińską

Masaż bańką chińską, jeśli wykonywany jest przez doświadczonego specjalistę, jest w 100% bezpieczny. Warto jednak mieć świadomość, że istnieje kilka przeciwwskazań do zabiegu.

Od masażu (bez względu na jego cel) powinny wstrzymać się:

  • osoby borykające się z gorączką niewiadomego pochodzenia,
  • chorzy na nowotwory,
  • osoby chorujące na schorzenia zakaźne,
  • kobiety w ciąży,
  • kobiety w okresie menstruacji,
  • osoby powyżej 80 roku życia,
  • chorzy, u których stwierdzono hemofilię,
  • osoby z cerą naczynkową,
  • osoby cierpiące z powodu żylaków.